Kompozycje o zarysie rozluźnionym – rozumiane jako luźne uporządkowane szczegóły, pozwalające na swobodne obejrzenie ich na całej długości, pomimo że tworzą jedną organiczną ogół. W zakres form kompozycji o tym zarysie wchodzą aranżacje podzielone rytmicznie albo rozrzucone z zachowaną zasadą równowagi (przeważnie formy nieregularne i asymetryczne, charakterystyczne dla układów graficznych i formalno-linearnych).
Do kompozycji tego typu potrzebne są rośliny wysokie, reprezentujące wszystkie formy ruchu, ustawione w sposób dla nich najmocniej stosowny , a oprócz tego takie, które kształtują punkt środka ruchu (gromadzące i leżące) oraz te, które nie oddziałują same w sobie, np. mech, grona owoców, pędy bukszpanu i jałowca, okrągłe kwiaty.
Kompozycje tego typu, zawierające kilka kontrastów (kształtów, ruchów, przestrzeni), są bardzo charakterystyczne, żywotne, interesujące. Dla takich aranżacji ważne jest miejsce prezentacji i dostosowanie wybranych form do ich naturalnego kierunku wzrostu. Roślinnym ,modelem” kompozycji o zarysie rozluźnionym ma możliwość być zielistka, agawa, dracena.
